വിഷുക്കണി - വൈലോപ്പിള്ളി

ലക്ഷ്മിദാസിന്റെ  (മാമ്പഴം ഫെയിം) ശബ്ദത്തിൽ കവിത കേൾക്കാൻ ഈ കുറിപ്പിനോടുവിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ലിങ്കിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

തീഷ്ണമായ ഗൃഹാതരത്വമുണർത്തുന്ന കവിതയാണ് വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ വിഷുക്കണി. അറുപതുകളുടെ ആദ്യപാദത്തിൽ രചിക്കപ്പെട്ട ഈ കവിത ഓരോ മലയാളിയുടെയും മനസ്സിൽ നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളും കൈമോശം വന്ന സംസ്കൃതിയുടെ നിരാശാബോധവും ഉണർത്തുന്നുണ്ട്. മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയോടു കാണിക്കുന്ന നിഷ്ഠൂരമായ ചെയ്തികൾക്ക് അതേ നാണയത്തിൽ പ്രകൃത്യംബ അവനു തിരിച്ചു കൊടുക്കുകയാണ്. പ്രകൃതിയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥയെ തകിടം മറിച്ചിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ഇന്ന് അത്യുഷ്ണം, അനാവൃഷ്ടി, അതിവൃഷ്ടി എന്നിവ സാധാരണയായിരിക്കുകയാണല്ലോ?

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് കവി ‘പുതുവേട്ടാളൻ കുഞ്ഞുപോലു’ള്ള തന്റെ കുട്ടിക്കാലം ഓർത്തുപോകുന്നത്. നാട്ടുമാമ്പഴങ്ങളുടെ ഭിന്നഭിന്നമായ സ്വാദ്, കച്ചിപ്പുകമണമുയർത്തുന്ന വയല്, സ്വർഗത്തിലേയ്ക്കുയരുന്ന വെൺമുത്തപ്പത്താടി, കൺമഷി ചിന്നിയ കുന്നിമണി, കശുമണ്ടിയുടെ കോമാളിച്ചിരി, ചുടുവെയിലിൽ കളിച്ചുതിമിർക്കുന്ന കൂട്ടുകാർ, തേക്കുകാരുടെ പാട്ട് എന്നിങ്ങനെ ഓർമ്മയുടെ മണിച്ചെപ്പിൽ നിന്ന് തിളക്കമാർന്ന സംഭവങ്ങൾ കവി പുറത്തെടുത്തു നിരത്തുന്നു. അവയെല്ലാം (ഇന്നു നമുക്ക് അസഹ്യമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്ന) വേനൽക്കാലത്തെ ഉത്സവമാക്കിയിരുന്നതായി കവി നിരീക്ഷിക്കുന്നു. കൊന്നപ്പൂവും വിഷുക്കണിയും കവിയെ എന്നെന്നും വികാരാധീനനാക്കിയിട്ടുണ്ട്. യൗവനത്തിൽ തന്റെ ജീവിതേശ്വരിയായിത്തീർന്ന സ്ത്രീയെ കൗമാരത്തിൽ

“എന്തൊരദ്ഭുതം, കൊന്നപ്പൂങ്കുല വാരിച്ചാർത്തി-

സുന്ദരസ്മിതം തൂകി നിൽക്കുന്നൂ നീയെൻ മുന്നിൽ” എന്നാണ് വർണിക്കുന്നത്. പുറകിൽ നിന്നു വന്നു കണ്ണു പൊത്തി ‘‘കണികണ്ടാലും’’ എന്നവൾ പറഞ്ഞത് അവിസ്മരണീയമായ വിഷുക്കണിയായി കവി കാണുന്നു.

മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയെ കീഴടക്കി എന്നഭിമാനിച്ച് സംസ്ക്കാരത്തിൻറ സഞ്ചിതനിധിയിൽ നിന്ന് സ്വത്വം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതിൽ കവി അമർഷം കൊള്ളുന്നുണ്ട്.

“ഏതു ധൂസരസങ്കല്പങ്ങളിൽ വളർന്നാലും

ഏതു യന്ത്രവൽക്കൃത ലോകത്തിൽ പുലർന്നാലും

മനസ്സിലുണ്ടാവട്ടേ ഗ്രാമത്തിൻ വെളിച്ചവും

മണവും മമതയും ഇത്തിരി കൊന്നപ്പൂവും”

ഇത് അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടിലിരിക്കുന്ന മണിക്കുട്ടനോടു പറയുന്നതാണെങ്കിലും എല്ലാ മലയാളികൾക്കുമായി വൈലോപ്പിള്ളി സ്നേഹബുദ്ധ്യാ നല്കുന്ന സന്ദേശമാണ്.
(കുറിപ്പ് എഴുതി തന്നത് - ശ്രീ. എൻ. കേശവൻ നായർ, ചങ്ങമ്പുഴനഗർ)
കവിത കേൾക്കാൻ താഴെ ക്ലിക് ചെയ്യൂ

Clik Here

സ്വപ്നേ ƒപി സ്വപ്നം

ഇന്നലെ സ്വപ്നത്തിൽ

ഞാനൊരു

ദു:സ്വപ്നം കണ്ടതായി സ്വപ്നം കണ്ടു.

ഭാര്യ വന്ന് വിളിച്ചുണർത്തുമ്പോഴാണ്

അതൊരു

സ്വപ്നമായിരുന്നെന്ന് ഞാനറിയുന്നത്.

സത്യത്തിൽ ഞാനിപ്പോഴും

ഉറങ്ങുകയാണോന്ന് ആർക്കറിയാം?

ആരെങ്കിലും

എന്റെ കയ്യിലൊന്ന് നുള്ളിയിരുന്നെങ്കിൽ

എത്ര നന്നായിരുന്നു?

അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ടാല്ലേ?  അതും …

മീരയുടെ യുക്തി

കമലമ്മയ്ക്ക് മക്കൾ രണ്ട്. മൂത്തത് മീര. വയസ്സ്  നാലു കഴിഞ്ഞു. കണക്കു പഠിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും കണക്കിലാണ് ടേസ്റ്റന്ന് അവളുടെ സംസാരം കേട്ടാൽ ആർക്കും തോന്നിപ്പോകും. 
ഇളയവൻ ഹരി മൂന്നു വയസ്സ്  ആയിട്ടില്ല. ഹരിയും സിംഹവും ഒന്നു തന്നെ. ഇഷ്ടക്കേടെന്തങ്കിലും തോന്നിയാൽ ഗർജിക്കും. രണ്ടിനെയും മേയ്ക്കുന്നതിൻറെ കഷ്ടപ്പാട് കമലമ്മയ്ക്കല്ലേ അറിയൂ. 
വൈകുന്നേരത്തെ ചായകുടി സമയം. അമ്മ രണ്ടു പേർക്കും ചായ കൊടുത്തു. ബിസ്ക്കറ്റു കൊടുക്കുമ്പോഴാണ് പ്രശ്നമായത്. മക്കൾ രണ്ട്,  ബിസ്ക്കറ്റ് മൂന്ന് എങ്ങനെ പങ്കു വയ്ക്കും? പ്രായം പരിഗണിച്ച് അമ്മ ഇളയവൻ ഹരിക്ക് രണ്ടും മീരയ്ക്ക് ഒന്നും കൊടുത്തു. 
മീര കരച്ചിലായി.

"ഹരിക്കു രണ്ടെണ്ണം കൊടുത്തു. എനിക്കും വേണം രണ്ടെണ്ണം"

രണ്ടു കിട്ടിയാലേ ശരിയാകൂ. അമ്മ വടിയെടുത്തു.

"മിണ്ടാതെ കിട്ടിയത് തിന്നോണം. അല്ലെങ്കിൽ അതുകൂടി വാങ്ങിച്ച്  ഞാൻ ഹരിക്കു കൊടുക്കും പറഞ്ഞേക്കാം". അമ്മ ഭീഷണി മുഴക്കി. 

"അയ്യോ! അപ്പ ഹരിക്കു മൂന്നെണ്ണമാകും എനിക്കും വേണം മൂന്നെണ്ണം"  മീര കരച്ചിലിനു ശക്തി കൂട്ടി.

പാഞ്ചാലിയുടെ സോളാർ പ്രഷർകുക്കർ

ധർമ്മപുത്രരും അർജുനനും നകുലനും സഹദേവനും ഊണു കഴിച്ചു. 
ഭീമനും വിസ്തരിച്ചുണ്ടു. 

കണവന്മാരുടെ  കൂർക്കംവലി കേട്ടുകൊണ്ട് പാഞ്ചാലിയും ഊണു കഴിച്ചു.

എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് പാഞ്ചാലി പാവം! ഒറ്റയ്ക്ക്  പാത്രം  കഴുകാനിരിക്കുമ്പോൾ  അതാ! കോളിംഗ് ബെല്ലടിക്കുന്നു. കണവന്മാരെല്ലാം ഞെട്ടിയുണർന്നു. 

ബെല്ലടിയുടെ സ്റ്റൈൽ കേട്ടപ്പോൾത്തന്നെ മനസ്സിലായി വന്നിരിക്കുന്നത് ഉഗ്രമൂർത്തികളായ വി.ഐ.പി കൾ ആരോ ആണെന്ന്.

കതകു തുറന്നപ്പോൾ അതാ! നില്ക്കുന്നു മുന്നിൽ!  മൂക്കത്തു  ശുണ്ഠിയുള്ള മുനിയും ശിഷ്യന്മാരും. ഊരു ചുറ്റി വിശന്നു വരികയാണ്. പെട്ടെന്ന് ഊണു വേണമത്രേ!

കോന്തന്മാർക്കെല്ലാവർക്കും പരിഭ്രമമായി. എന്നിട്ടും പഞ്ചാലിക്കു നോ ടെൻഷൻ.

""ആട്ടെ! എല്ലാവരും കുളിച്ചു വന്നോളൂ!'' അതു പറയുമ്പോഴും അവളുടെ മുഖം പ്രസന്നമായിരുന്നു. ആ മുഖസൗന്ദര്യത്തിൻറെ രഹസ്യം ആർക്കും പിടി കിട്ടിയില്ല.

കുളിച്ചെന്നു വരുത്തി കോപം മൂക്കത്തെടുത്തു വച്ച് മുനി വന്നു. പിന്നാലെ ശിഷ്യന്മാരും.

മുനിയുടെ മുൻവിധികളെല്ലാം തെറ്റി. വരുമ്പോൾ മീൽസ് റെഡി.

കുശാലായി എല്ലാം കഴിച്ച് ഏമ്പക്കമിട്ട്  എഴുന്നേല്ക്കുമ്പോൾ എല്ലാവർക്കും എന്തെന്നില്ലാത്ത അദ്ഭുതം. 

ഇതെങ്ങനെസാധിച്ചു?

സൂത്രത്തിൽ അടുക്കളയിലേയ്ക്കൊന്ന് എത്തി നോക്കിയ മുനിക്കു കാര്യം പിടി കിട്ടി.

'സോളാർ പ്രഷർകുക്കർ'

"കൊള്ളാമല്ലോ! പ്രഷർകുക്കർ. ഇതെനിക്കിരിക്കട്ടെ!" 

പഞ്ചാലിയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും പറയാൻ കഴിയുന്നതിനു മുമ്പ് മുനിശിഷ്യന്മാർ കുക്കറും താങ്ങിയെടുത്ത് പടിക്കലെത്തിയിരുന്നു.

കേറിത്താമസത്തിന് കണവന്മാരറിയാതെ പ്രിയ  സൂര്യൻ കൊടുത്തതല്ലേ? അങ്ങനെ വിടാൻ പറ്റുമോ? പാഞ്ചാലി പിന്നാലെ പാഞ്ഞു ചെന്നു.

അവൾ മുനിയുടെ കാലുപിടിച്ചപേക്ഷിച്ചു. എവിടെ കേൾക്കാൻ?

''നീ സൂര്യനോടു പറഞ്ഞ് മറ്റൊരെണ്ണം സംഘടിപ്പിച്ചോ!"

 പിടി വിടുവിച്ച് മുനി മുന്നോട്ടാഞ്ഞു. ഒപ്പം ശിഷ്യന്മാരും.

N.B. പതിനഞ്ചാം വരിയിൽ  'കോന്തന്മാർ' എന്നടിച്ചിരിക്കുന്നത് പിശകാണ്. 'കാന്തന്മാർ' എന്നു തിരുത്തി വായിക്കാൻ അപേക്ഷ.

അടിക്കുറിപ്പ്

തന്റെ 

അത്യന്താധുനിക

ചിത്രം പൂർത്തിയായപ്പോൾ

ചിത്രകാരന്

എന്തെന്നില്ലാത്ത അഭിമാനം തോന്നി.

ഏതായാലും ഈ രചന

മത്സരത്തിനയച്ചുകളയാം

ഒരു നല്ല അടിക്കുറിപ്പു വേണം

എന്തു പേരു കൊടുക്കും?

അയാൾ ചിത്രം നോക്കിയിരുന്ന് തല പുകച്ചു

ഒന്നും തോന്നിയില്ല

ആകെയൊരു കൺഫ്യൂഷൻ

ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തിനെ വരുത്തി

ചിത്രം നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ

പലതും തോന്നിയെങ്കിലും

അയാൽക്കും ആകെയൊരു  കൺഫ്യൂഷൻ

അവസാനം അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന്

ഏറ്റവും ഉചിതമായ ഒരു പേരു കണ്ടെത്തി

റ്റോട്ടൽ കൺഫ്യൂഷൻ

മത്സരത്തിൽ

ഉചിതമായ തലക്കെട്ടിനുള്ള സമ്മാനം

അയാൾക്കായിരുന്നുവത്രെ!

സുപ്രീം കോര്‍ട്ടിലെ തീര്‍പ്പാകാത്ത കേസുകള്‍

വാക്കുതര്‍ക്കം മൂത്ത്  ഒടുവില്‍ പ്രശ്നം ദൈവത്തിനു വിട്ടുകൊടുത്തുകൊണ്ട്  അയാള്‍  വിളിച്ചു പറഞ്ഞു- 
''നീ ജയിച്ചെന്നു കരുതി സന്തോഷിക്കേണ്ട. ശരിയേത് തെറ്റേതെന്നൊക്കെ നിശ്ചയിക്കാന്‍ മുകളില്‍ ഒരാളിരിപ്പുണ്ട്‌. ആ  ദൈവം നിന്നെ ശിക്ഷിക്കും നോക്കിക്കോ''  

അപ്പോള്‍ ദൈവം അയാളുടെ ചെവിയില്‍  മന്ത്രിച്ചു .
 ''അബദ്ധം വിളിച്ചുപറയാതെടോ!
ഇപ്പത്തന്നെ ഒരുപാട് കേസ്  പെന്റിങ്ങിലാ''. 

ഉപകാരസ്മരണ

എന്റെ ഭാര്യയെ

തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയ

പ്രിയ കൂട്ടുകാരാ!

താങ്കൾ എന്റെ  

ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തു തന്നെ!

ഏ ഫ്രണ്ട് ഇൻ നീഡ്

ഈസ് ഏ ഫ്രണ്ട് ഇൻഡീഡ്